گفتی که مرا دوست نداری گله ای نيست

 بين من و عشق تو ولی فاصله ای نيست

 گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن

 گفتی که نه بايد بروم حوصله ای نيست

 گفتی که کمی فکر خودم باشم و ان وقت

  به جز عشق تو در خاطر من، مشغله ای نيست

 رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت 

 بگذار بسوزد دل من، مسئله ای نيست

<+><+><+><+><+><+><+><+>

دوباره گوشه ی غم اختيار کرده دلم

درون گريه تو را استتار کرده دلم

حراج کرده خنده را برای مردم . مُفت

و غصه را برای خودش احتکار کرده دلم

تو مثل وعده ات دروغی و نمی دانم

به چه چيز حرفهات اعتبار کرده دلم

با خدا قهر کرده و نشسته سمت غروب

تمام پنجره ها را فدای انتظار کرده دلم

جاده ی در به در و يک سکوت بی مقصد

دوباره گوشه ی غم اختيار کرده دلم

برایت یک سبد احساس دارم

                            در کنارش هم دلی حساس دارم

دوستت می دارمت اما

                           در گفتنش وسواس دارم

                

کاش می شد عشق را تفسير کرد
خواب چشمان تو را تعبير کرد
کاش می شد همچو گلها ساده بود
سادگی را با تو عالم گير کرد

کاش می شد در خراب آباد دل
خانه احساس را تعمير کرد
کاش می شد در حريم سينه ها
عشق را با وسعتش تکثير کرد

عاشق آن کسی باش که به دو طرفه بودن عشق اصرار دارد .

اين دفعه اگه داشت بارون ميومد از زيرش فرار نکن برو زير بارون ببين چنتا از دونه های بارون رو ميتونی بگيری اندازه قطره های بارونی که تونستی بگيری دوستم داری اندازه قطراتی که نتونستی بگيری دوست دارم  .

فهمیدی من دوست دارم  ، گربه داری میرقصونی

با این همــه ادا می خوای بازم تو قلبـــــم بــــمونی

بترس از اون روزی کـــه من ، تحمــلم تموم میشه

خودت با د ستــای خودت تـــیشه نزن به این ریشه

فکر نـــکنی که تا ابــــــد چشم انتظارت میــــمونم

ستاره هـــا  فراوونن تـــو هــــــــر شب آسمــــونم

خیال نـــــــکن برای من تو مــــاه هفت آسمـــونی

تو هــــــم یکی مثـــل همه ، باید اینو خوب بدونی

تا وقتی یک رنگ نشدی، دلم باهات صاف نمیشه

دورنگی هـــــات مال خودت ، بـرو برای همیشه

خیال نـــکن برای من  تو مـــــــــاه هفت آسمونی

تو هم یکی مثل همه ، باید اینو خـــــــوب بدونی

وقتی چمدانم را به قصد رفتن بستم ،

نگفتی: (( عزیزم این کار را نکن .))

نگفتی : برگرد و یک بار دیگر امحتان کن ،

وقتی پرسیدم دوستم داری یا نه ؟

روی برگرداندی

حالا من رفته ام و تو تمام چیز هایی که نگفتم می شنوی

نگفتی : عزیزم متاسفم چون من هم مقصر بودم

نگذاشتی اختلاف ها را کنار بگذاریم

چون تمام آنچه میخواستیم – عشق و وفاداری و مهلت – بود

گفتم  : اگر راهت را انتخاب کرده ای من سد آن نخواهم شد

لحظه رفتن مرا در آغوش نگرفتی و اشکهایم را پاک نکردی

نگفتی: (( اگر تو نباشی زندگی برایم بی معنی خواهد بود ))

و حالا من رفته ام تا تو با تمام چیز هایی که نگفتم زندگی کنی

مال منی و به اندازه دلم

یا معبدی که به سمت تو مایلم

بغض شبانه که از راه می رسد

خورشید وار می آیی مقابلم

حالا که از تو به دریا رسیده ام

پس کو بساط رسیدن به ساحلم 

           به اون عشقي که اينجا نيست          و قـــلبا کــه پر از ياس اند
           به اين مـردم که بــــا هــر بـاد          به خود چون بيد مي لرزند  

           چــــرا بــــايـد بشم دلـــــخوش          روي شاخه قنــــاري نيست
           فــقط فـــصل يــــخ و پــــايـيـز          ديگه فـصل بهــــاري نيست 

           داره مي پوســــه ايــــن قــلبم          هــمه سهمش تبــــاهي بود
           مــــيون ايــــن هــــمـه نيرنگ          گــــناهش بي گــــناهي بود

           ببار اي بــرف ببار اي بــرف          درســــته با تـو مي مــــيرم

  بين من و عشق توولی فاصله ای نيست

                                            گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن

                                            گفتی که نه بايد بروم حوصله ای نيست

  پرواز عجب عادت خوبيست ولی حيف

  تو رفتی و ديگر اثر از چلچله ای نيست

                                            گفتی که کمی فکر خودم باشم و آنوقت

                                            جز عشق تودر خاطر من مشغله ای نيست 

  رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت

  بگذار بسوزد دل من مساله ای نيست...   

¤ نوشته

باور می کنی، اینها شعر نیست، یادداشت هم نیست، اصلا هیچ
 چیز نیست، به قول خودم اینها از سر عاشقی است. فقط همین. ای کاش به غیر از نوشتن کار دیگری هم بلد بودم که آنگونه همه آنچه درون دلم می گذرد یا حتی نیمی از آن یا شاید ذره ای از آن را بروز دهم.

ای کاش می دانستی چقدر سخت است. چقدر دشوار است، هر شب بی آنکه تو در کنارم باشی با یادت بنشینم و ترا زمزمه کنم و برایت بنویسم.

ای کاش بودی تا ببینی. چقدر در التهابم. نیستی در کنارم تا حرفهای دلم را رو در رو برایت بازگو کنم و من بایست هر شب، خسته از گذشت روز، خمیده از خستگی ها، بی تاب از خمودگی ها و رنجور از بی تابی ها و رنجیده از غریبه ها بنشینم و برایت سخنان شیرین بنویسم.

هیچ کس نیست که بداند در دلم چه می گذرد. اگر می بینی می نویسم و می نویسم و به نوشتن ادامه می دهم از آن روست که می دانم تو می خوانی. می دانم تو هستی و تو می بینی و می شنوی. می دانم که تو در کنار منی. شاید نه در فاصله ای نزدیک اما لاقل آنقدر که ... . اصلا مهم نیست. کافی لبخندی از تو و یا حتی گوشه چشمی را در ذهن مرور کنم. می توانم ساعتها بنویسم و برای همین است که می گویم اینها همه از سر عاشقی است.

نترس. هنوز دیوانه نشده ام. اما فرصت دارم. برای دیوانگی. برای فرزانگی. برای جاودانگی.

و من به حضور نزدیکم. و به دیدار. و به کنار. در کنارم باش. حتی اگر از من دوری. عزیز دل!

دلم طاقت نشستن ندارد وقتی به چشمهایم می نگری

چشمهایم تحمل نگریستن ندارد وقتی مرا می نوازی

روحم پر می کشد وقتی با من سخن می گویی

زبانم هم که بند می آید

تو بگو چه کنم با این همه التهاب که همه از دوست داشتن توست

غزل هایم را فراموش می کنم

از سهراب یا نیما، فروغ یا شهریار چیزی به یاد نمی آورم

فقط باید زمزمه کنم

زیر لب به گونه ای که تو نیز بشنوی

کسی درون من است که از دریچه چشمم به کوچه می نگرد

کسی درون من است...

مي خوام از دوست داشتن بگم

از دوست داشتن تو و خودم بگم

دوست داشتن براي من يه واژه بود

مثل موج تو دريا سرگردون بود

به وقت تنهايي سراغش ميرفتم

وقت خوشي فراموشش مي كردم

تو روزاي ابري

پشت پنجره واسي آدم برفي بيچاره

 دل مي سوزندم

چون خودمو مثل اون تو حصار مي ديدم

وقت بهار

دنبالت مي گشتم

دنبال اداي دوست داشتن گلها

زير بارون مي رقصيدم

اما هيچي ازش نمي فهميدم

اما با اومدن تو

همه چيز عوض شد

رنگ گلها

خواب زندگي

رنگ ديگي شد

دفتر مشقم هر شب با اسم تو پر شد

رنگ نقاشيام رنگ چشماي تو شد

شبا تو خواب روياي من

نوازش دستهاي گرم تو شد

تو خواب و بيداري

تو زندگي و رويا

فقط يه آرزوي كوچيك دارم

يه آرزوي كوچيك و محال دارم

بچه مثبته از ترکه ميپرسه: آقا ببخشيد... خيلي خيلي عذر ميخوام..شرمنده.. روم به ديوار.. اسمتون چيه؟! ترکه شاكي ميشه، ميگه: ايجو كه تو پرسيدي، اسمم انه!!!

بهبهانیه ميره مسابقه 20 سوئالي

مجري به كرده ميگه جواب سئال يه حيوونه شما شروع كنين به پرسيدن

بهبهانیه شروع ميكنه:

1 ميتانم بگيرمش ؟

مجري ميگه بله

 ميگه : پلنگه ، بازه ، چيتايه ، غزاله، يوز پلنگه ، عقابه ، …

مجريه داغ ميكنه ميگه نه آقا اينا نيست 10 تا از سوالات تموم شد ده تا ديگه بپرس

بهبهانیه ميگه : ميتانم با يه دست بلندش كنم

مجري ميگه : بله

بهبهانیه شروع ميكنه كه : فيله ، اسب آبيه ، واله ، كرگدنه ، نهنگه ،…

مجري ميگه خير شما باختين جواب سوال ( قورباغه ) بوده

بهبهانیه ميگه : به علي دانستم عارم آمد بگم.  

يه روز دختره و پسر بهبهانیه داشتن تو خيابون قدم ميزدن دختره بر ميگرده به دوست پسرش ميگه : دوس داري اونجائي رو كه ديروز آمپول زدم رو نشونت بدم

پسره همچين با هول ميگه آره آره ..

دختره ميگه : اون ساختمون روبروئي طبقه دوم

  RSS