گفتی بدهم کامت و جانت بستانم          

ترسم ندهی کامم و جانم بستانی

  نگاه خاموش

همچو بوی گل ای جان، رفته ئی از آغوشم

ای نسیم جان پرور ، کرده ئی فراموشم

اشک گرم خونینم، از جفای تو هر شب

چون ستاره میبارد، از نگاه خاموشم

جز رخت نمیجویم ، جز تو گل نمیبویم

بی تو لب نمیخندد ، بی تومی نمی نوشم

یاد دارم ، آن روزو ،ان شبی که در مستی

از هوس تو گلباران، کرده ئی برودوشم

گر خموشم از غمها٬ ناله در گلو مانده

زآتش درون امشب، همچون باده در جوشم

                            **********************

    حتی اگر نباشی

می خواهمت چنانکه شب خسته خواب را

می جویمت چنانکه لب تشنه آب را

محو توام چنانکه ستاره به چشم صبح

یا شبنم سپیده دمان آفتاب را

بی تابم آنچنانکه درختان برای باد

یا کودکان خفته به گهواره تاب را

با بسته ای چنانکه تپیدن برای دل

یا آنچنانکه بال پریدن عقاب را

حتی اگر نباشی ومی آفرینمت

چونانکه التهاب بیابان سراب را

ای خواهشی که خواستنی تر زپاسخی

با چون تو پرستی چه نیازی جواب را

  نگاه خاموش

همچو بوی گل ای جان، رفته ئی از آغوشم

ای نسیم جان پرور ، کرده ئی فراموشم

اشک گرم خونینم، از جفای تو هر شب

چون ستاره میبارد، از نگاه خاموشم

جز رخت نمیجویم ، جز تو گل نمیبویم

بی تو لب نمیخندد ، بی تومی نمی نوشم

یاد دارم ، آن روزو ،ان شبی که در مستی

از هوس تو گلباران، کرده ئی برودوشم

گر خموشم از غمها٬ ناله در گلو مانده

زآتش درون امشب، همچون باده در جوشم

                            **********************

    حتی اگر نباشی

می خواهمت چنانکه شب خسته خواب را

می جویمت چنانکه لب تشنه آب را

محو توام چنانکه ستاره به چشم صبح

یا شبنم سپیده دمان آفتاب را

بی تابم آنچنانکه درختان برای باد

یا کودکان خفته به گهواره تاب را

با بسته ای چنانکه تپیدن برای دل

یا آنچنانکه بال پریدن عقاب را

حتی اگر نباشی ومی آفرینمت

چونانکه التهاب بیابان سراب را

ای خواهشی که خواستنی تر زپاسخی

با چون تو پرستی چه نیازی جواب را

امروز خيلی دلم گرفته.نميدونم از چی ولی خيلی گرفته.اين شعر رو تقديم

ميکنم به تمامی دوستانم که تا حالا منو تنها نگذاشتن:

زندگی

زندگی رسم خوشايندی است

زندگی بال و پری دارد به وسعت مرگ

زندگی پرشی دارد به اندازه عشق

زندگی چيزی نيست

که لب طاقچه عادت از ياد من و تو برود

زندگی حس غريبی است که مرغ مهاجر دارد

زندگی سوت قطاری است که در خواب پلی ميپيچد

زندگی گل به توان ابديت

زندگی ضرب زمين در ضربان دلهاست

زندگی هندسه ساده تکرار نفسهاست

هر کجا هستم باشم

آسمان مال من است

پنجره ؛ فکر ؛ هوا ؛ عشق ؛

زمين مال من است

اری آری ؛ آری آری

زندگی زيباست

زندگی آتشگهی ديرنده پا بر جاست

گر بيفروزيش ؛

رقص شعله اش در هر کران پيداست

ورنه خاموش است و خاموشی گناه ماست

خوشا به حال آنان که

زندگی را شناختند

کاش مثل هر شب ميامدی و قطعه ای از ماه را برايم می اوردی.اخر نگاه تو ورايحه حرفهايت به من عمری دوباره ميبخشد.

از اينکه هفت کليد هفت دروازه بهشت را از دست بدهم نگران نيستم بلکه محروم بودن از ديدار تو مرا دچار ترسی بی پايان ميکند.

اگر اشاره کنی اهرام ثلاثه مصر را بر دوشم ميگذارم و کنار برده های فراموش شده رنج ميکشم و زخم شمشيرها را به جان ميخرم.صدای تو کليد همه دروازه های ابری است.کنار من بنشين و حرف بزن تا هيچ دروازه ای بسته نماند.

ميخواهم خودم را از اين همه کلمه بتکانم اما ايا شور و شوق کودکانه من که در فضامعلق مانده است ميتواند احساسم را به تو بگويد؟

به چشمانت قسم پيش از خلقت پرندگان هر روز دلم به سوی تو پرواز ميکرد تا خورشيدهای تازه را ببيند....................

دوست دارم.........................................   

 تقدیم به ....

قصه نيستم كه بگويی

تقديم به....

چشماتو وا کن که سحر از تو چشم تو بيدار بشه

صدام بزن که از صدات باغ دلم بهار بشه

اون که ميخواد ميون ما(من و تو)ديوار بکشه

دل ميگه نفرينش کنم به درد ما دچار بشه

بارون سنگم که بياد برنمی گردم از تو من

از اينکه بدتر نمیشه هر چی میخواد بذار بشه

با من بيا با من بمون نذار که تنها بمونم

نذار که خونه دلم دوباره تنگ و تار بشه

اون که ميخواد ميون ما(من و تو)ديوار بکشه

دل ميگه نفرينش کنم به درد ما دچار بشه

 My heart will go on. by “ Celine Dion”

Every night in my dreams

I see you, I feel you,

That is how I know you go on

Far across the distance

And spaces between us

You have come to show you go on

Near, far, wherever you are

I believe that the heart does go on

Once more you open the door

And you're here in my heart

And my heart will go on and on 

Love can touch us one time

And last for a lifetime

And never let go till we're one 

Love was when I loved you

One true time I hold to

In my life we'll always go on 

Near, far, wherever you are

I believe that the heart does go on

Once more you open the door 

And you're here in my heart

And my heart will go on and on

You're here, there's nothing I fear,

And I know that my heart will go on

We'll stay forever this way

You are safe in my heart

And my heart will go on and on

قلبم پایدار خواهد ماند. ( سلین دیون 1998)

هر شب در رؤیاهایم تو را می بینم و حست می کنم
اینگونه می دانم پایدارهستی
در فراسوی فاصلهء میان ما
تو آمده ای تا نشان دهی که پایدار خواهی بود
 
نزدیک یا دور، هر جا که باشی
ایمان دارم که این قلب پایدار است
یک بار دیگراین درچه را بگشا
خواهی دید که در قلبم هستی،
و با بودنت قلبم پابرجا خواهد ماند
 
لطافت عشق تنها یک بار می تواند مارا لمس کند
و تا همیشه ادامه یابد
و این عشق هرگز تا لحظهء مرگمان رهایمان نخواهد کرد
 
عشق لحظه ای معنا یافت که من به تو عشق ورزیدم
زمانی ناب،همان لحظه ای که با همهء وجودم نگهش داشتم 
و با این عشق است که زندگی من همواره پایدار خواهد ماند
 
نزدیک یا دور، هر جا که باشی
یقین دارم که این قلب پایدار است
یک بار دیگراین درچه را بگشا
خواهی دید که در قلبم هستی،
و با بودنت قلبم پابرجا خواهد ماند
 
تو اینجایی و با حضورت در کنارم، از هیچ چیز نخواهم ترسید
و می دانم که این قلب پایدار خواهد بود
تا همیشه، این راه را ادامه خواهیم داد
تا در قلب من هستی، در امان خواهی بود
و قلبم با حضورت همواره پابرجاست
 
تقدیم به ....

به نام مقدس خدا ...

کاش وقتی آسمان بارانی است
از زلال چشمهایش تر شویم
وقت پائیز از هجوم دست باد
کاش مثل پونه ها پرپر شویم
کاش وقتی آرزویی میکنیم
از دل شفافمان هم رد شود
مرغ آمین هم از آنجا بگذرد
حرفهای قلبمان را بشنود

ياد آن روز بخير كه در صفحه شطرنج دلت

شاه عشق بودم و با كيش رخت مات شدم

ميگويند نخستين عشق كه در شباب جوانی وجود انسان را فرا می گيرد
هرگز فراموش شدنی نيست و آتش سوزنده آن عقل و دل ودين انسان را پايمال می كند.
من ميگويم كه عشق از نخستين روز تا واپسين دم حيات اين بشر را چون شمعی فروزان
زنده نگه ميدارد و نشاط و شادمانی بدو می بخشد .
دل بی عشق انسان را به ديار جنون می برد و بلای صاحبدلان عشق است و تماشای قد
سر و مانند يار .
ولی همين بلا مستی دل انگيزی دارد كه شايد از سرچمه حيات ابدی فروزندگی خاصی را گرفته و منعكس ميكند.
آنانيكه برای يك بوسه معشوغه وفادار جان می دهند كسانی هستند كه درخشندگی
نور زندگانی جاودانی را در لبان سرخ فام زيبايان جهان احساس می كنند.
تو نيز از سرچمه حيات قطراتی چند نوشيده ای وگرنه چگونه ممكن است كه تا اين
حد فروزندگی حيات جاودانی از صورت زيبايت بتابد .

گر عشق من از پرده عيان شد عجبی نيست

پوشيدن اين آتش سوزننده محال است

نترس از عاشق شدن بیا اون با من

باهم باشیم غم نداریم

باهم باشیم دیگه چیزی کم نداریم

باهم باشیم زمین و آسمون به عشقمون

حسودی می کنن

گفتم نرو پرپر می شم

گفتی می خوام رها باشم

گفتم که من عاشق شدم

گفتی می خوام تنها باشم

زندگی گذر حادثه ساز است اما عشق را چون توشه عمر باید به سر منزل مقصود رساند.

تمام شد . با دو تا امضا و چند تا كاغذ كاهي و مختصري ته مانده ي چاي تهِ يك استكانِ لب پر .
با كلكسيوني از نگاه هاي دلسوزانه كه تا اطلاع ثانوي تشنه ي سپاسگزاري منند  و هر بار از سرماي من يخ ميكنند.

عشق صدای پای فاصله هاست   فاصله هایی که غرق در ابهام اند 

وقتی که گل در نمیاد    سواری این ور نمیاد

کوه و بیابون چی چیه

                               وقتی که بارون نمیاد      ابر زمستون نمیاد   

این همه مجنون چی چیه

حالا تو دست بی صدا    دشنه ما شعرو غزل

      قصه مرگ عاطفه        خوابهای خوب بغل بغل 

انگار با هم غریبه ایم

 دوری ما دشمنیه

کاش من وتو میفهمیدیم اومدنی رفتنیه

*****

کسی حرف منو انگار نمیفهمه

مرده زنده خواب و بیدار نمیفهمه

کسی تنهایی مو از من نمی دزده

درد ما رو در و دیوار نمی فهمه

واسه تنهایی خودم دلم میسوزه

قلب امروزی من خالی تر از دیروزه

ازابتدا با تو نگفتم.
ازآغاز غمم را در قلبم آکندم.
از روز نخست فريادهايم را در گلو خفه کردم.
از همان لحظات اول ديدار سخنانم از چشمانم جاري گشت.
از ابتدا با تو نگفتم.
مي خواستم ديوارها را فرو ريزم
درها را بگشايم
و ميخواستم سخنانم را همراه آهنگ نسيم زمزمه کنم
تا بشنويشان

اما حال

ميخواهي رهايت کنم

 

ميخواهي وداعت گويم
و ميخواهي لحظات تنهاييم را با خيالت نگويم
تا رها باشي
بي من.

با تو نخواهم گفت
غمم را در قلبم خواهم آکند
و فريادهايم را در گلو خفه خواهم کرد
تا رها باشي
بی من.

خورشيد خم شد تا نگاهت را ببوسد

گل غنچه شد تا قرص ماهت را ببوسد

هفت آسمان افتاد در آئينه آب

تا لحظه ای رد نگاهت را ببوسد

افتاده حتی سايه خورشيد بر خاک

تا ذره ای از گرد راهت را ببوسد

شب خيمه زد بر سايه روشنهای نيزار

تا، تار مژگان سياهت را ببوسد

در برکه خم شد روی عکس ماه در آب

نيلوفری ، تا روی ماهت را ببوسد

با سوز سينه بر لب تفتيده عشق

آتش زدی تا دود آهت را ببوسد

دل آستين افشاند بر وهم دو عالم

تا آستان بارگاهت را ببوسد.

خدايا...

   تو مسئولی خداوندا مرا بی آنکه خود خواهم اسير زندگی کردی..

        کدامين دست جز دست تو غم ريزد به کام من

        چرا شد قرعهء محنت بنام من

        که حتی نيمه شبها اشک غم ريزم بپای تو

        به اميد صفای تو ... به اميد دوای تو ...

      خدايا   عاصی و خسته به درگاه تو روو کردم

                   نماز عشق را آخر به خون دل وضو کردم

           دلم ديگر به جان آمد در اين شبهای تنهايی

           بيا بشنو تو فريادی که پنهان در گلو کردم

                                     دلم ديگر به جان آمد در اين شبهای تنهايی

کا ش  امتداد  لحظه ها  تکرار  با  تو  بودن  بود

عزيزم  روز قلبها را به تو که همه ی قلبم رو تسخير کردی  تبريک ميگم.

زندگی باید کرد ...

با رنجها باید ساخت

خوشی ها را دل نبست 

در کنار سرو سهی

همچو او قامت راست کن و سرافراز بگو

من نیز آزادم

دل به هیچ لذت نبازم

وخویش را زبون هیچ مذلت نسازم

از خدای خویش عنایت خواهم

و

 به عنایت او چشم دارم

تو آمدی ز دورها و دورها

ز سرزمین عطرها و نورها

نشانده ای مرا کنون به زورقی

ز عاجها ز ابرها  بلورها

مرا ببر امید دلنواز من

ببر به شهر شعرها و شورها

  RSS